[Trouw Letter & Geest] Arabische Lente geen Twitterrevolutie

Advertenties

6 reacties

  1. Sorry Sebastiaan…. normaliter lees ik je artikelen met veel plezier, nu was ik eerst teleurgesteld, en later zelfs verontwaardigd. Wat een gemis aan context. Je gaat nauwelijks in op de politieke context waarin de lenterevoluties plaatsvinden, en schrijft alleen over sociale media. Alsof die in de isolatie bestaan, en niet één geheel vormen met Al-Jazeera en mobiele telefonie.

    Je goed recht, maar je mist daardoor wel de essentie van wat er in de Arabische wereld aan de hand is. Een wereld die door tv de afgelopen twee decennia geïntegreerd is. Waarin Marokkaanse tv-zenders afstemmen op de Libanese versie van Idols, Egyptische kluchten kijken en Irakese concerten beluisteren. Een wereld die lange tijd exclusief beheerst werd door staatszenders, waardoor mensen nauwelijks de context kunnen duiden.

    Bezie sociale media in relatie tot tv, en er is wel degelijk een revolutie. Al-Jazeera, en nu ook anderen, brengen echt nieuws tot in de porieën van straatarme achterbuurten waar de gemiddelde leeftijd 12 jaar is. Sociale media als facebook voegen daar een nieuwe dimensie aan toe. Merk ik mijn eigen familie. Was de argeloosheid al verdwenen, nu ontstaat er een platform om die nieuwe dimensie en context te delen, Te ervaren dat leeftijdsgenoten hetzelfde overkomt. Er ontstaan relaties tussen jonge gemeenschappen die er voorheen niet waren. Een oproep tot demonstratie in Tetouan heeft effect in Casablanca, en omgekeerd.

    De beheersing, of liever: het idee van beheersing – is doorbroken. De veiligheidsdienst blijkt lemen voeten te hebben. Als overal tegelijk brand uitbreekt, zijn er onvoldoende brandweermannen. Natuurlijk bieden sociale media extra mogelijkheden tot beheersing. In open netwerken is het nog makkelijker de opiniemakers te herkennen. Maar haal er één uit, en er staan er tien op. Want de ideeën worden gedeeld, zijn niet langer individueel eigendom maar sociaal kapitaal.

    Daar zit ook een andere parallel met de Wende waar jij over schrijft – een tweede punt van persoonlijke teleurstelling. Ik had en heb vrienden in de Vallei der Onwetenden, zoals jij die noemt. Een betere vertaling van Tal der Ahnungslosen is overigens ‘dal der argelozen’. Onwetend waren zij nooit; de grootste strafgevangenis van de Stasi stond in Bautzen, dus iedereen wist heel goed wat er gebeurde, maar er was een gebrek aan context doordat onafhankelijke nieuwsgaring ontbrak. En de protesten ontstonden niet uit verontwaardiging, maar uit een gestage groei van civil society waarin mensen langzaam maar zeker een platform vonden om hun verontwaardiging om te zetten in actie – net als nu gebeurt in de Arabische wereld. De eerste protesten ontstonden niet het Tal der Ahnungslosen, maar in Plauen (Vogtland) en Leipzig; vlakbij de oude Duitse binnengrens. Waar iedereen ARD en zelfs ZDF kon zien.. Sociale media avant la lettre zetten de DDR in brand. Natuurlijk maakte het ontstaan van een civil society het voor de Stasi nog makkelijker om de leiders op te sporen, maar per saldo was het effect van social media gunstig. Ideeën werden verbreid, platforms voor actie ontstonden. Eén arrestatie had honderd nieuwe leiders tot gevolg. Een gestage stroom van druppels kan zo leiden tot een vloedgolf; net als nu gebeurt in de Arabische wereld.

    In de Arabische wereld is de moed er al lang. De bloggosphere bestaat er niet, maar de volstrekt onoverzichtelijke versnipperde wereld van fora en anonieme websites geeft gedemoraliseerden moed en leidt in miljoenen één-op- één gesprekken, buiten het zicht van de bloggers, wel degelijk tot een vastberadenheid die ik lang niet voor mogelijk had gehouden. Iedereen is gewend aan desinformatie, en zelfs the gay girl was daar al ontmaskerd voordat wij het wisten…… It’s the street stupid, om Clinton te parafraseren. De facebook-foto’s en berichten van de andere kant leiden niet tot versuffing maar juist tot verscherping. Aan de vervolging, bedreigingen, verdwijningen, onduidelijke ongelukken is iedereen al gewend. En dus maken sociale media het verschil. Een oproep op Facebook maakt daarom wel degelijk het verschil in een wereld met Al-Jazeera en goedkope anonieme mobieltjes. . Door zo’n oproep lopen de straten vol. zijn er zoveel flashmobs dat onderdrukken onmogelijk wordt. De internetrevolutionair voegt een laatste onmisbaar ingrediënt toe aan een mix van oncontroleerbare media en informatie die explosief was, maar zonder dat ingrediënt nooit tot ontploffing was gekomen. Een platform voor actie was er niet, en is er nu wel. Nomineer Twitter en haar likes dus maar.

    1. Iik kom hier uitgebreid op terug, Frans! Leuk je weer te lezen, trouwens.

  2. […] deze week nog de ontvoering van de Syrische blogster Amina Arraf (A Gay Girl in Damascus)’, melde ik dit weekend in Trouw (Letter & Geest) vol overgave. ’Volgens haar neef was zij op weg […]

  3. Beste Frans, Goed van je te lezen. Da’s lang geleden. Dank voor je uitgebreide reactie! Het heeft je dus geraakt. Sommige zaken snap ik niet, anderen, vrees ik, zijn we het niet over eens. Toch wil ik graag reageren op wat jij schrijft. Dat doe ik in een aparte post, als je het goed vind. Dat doet meer recht aan jouw werk en aan het publiek. Goed?

  4. […] Lente geen Twitterrevolutie leidde bij Frans Jorna tot ergernis en zelfs verontwaardiging. Hij klom achter zijn toetsenbord en schreef een lange reactie. Daar moet ik op reageren – om […]

  5. […] week nog de ontvoering van de Syrische blogster Amina Arraf (A Gay Girl in Damascus)’, meldde ik dit weekend in Trouw (Letter & Geest) vol overgave. ’Volgens haar neef was zij op weg […]

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: