Privatiseren van de winst, socialiseren van het risico

In een uitstekende analyse schetst historicus en Guardian commentator Timothy Garton Ash de overeenkomsten tussen de Amerikaanse en Europese financieel-economische problemen. Beide liberaal-kapitalistische systemen lijken op het eerste gezicht aan verschillende ‘ziekten’ te lijden; onder het oppervlakte is er één opvallende overeenkomst:

Our financial system, which privatised profit and socialised risk, must bear a significant part of the blame. (…) So must relentless consumerism, with advertisers discovering ever more refined ways to manufacture “needs”. So must postwar baby boomers’ expectations of ever more healthcare, welfare, social security and pensions: a fair aspiration, you might say, were it not bought at the expense of our children.

Een politiek-van-de-kortste-termijn helpt dan niet. Het lef om nu impopulair te zijn omdat het land er anders over enige tijd pas echt heel erg slecht bijstaat, lijkt uit zowel de Europese als Amerikaanse politiek te zijn verdwenen. De Republikeinen weigeren belastingverhogingen door te voeren, Europese leiders weigeren de Griekse knoop door te hakken.

This is a politics that is hyper-responsive to money, special interests, media campaigns, pressure groups, focus groups and the latest opinion poll or sub-national election. It’s no accident that Washington and Brussels compete for the title of lobbyist’s paradise. It turns out that what both these huge, sprawling polities, the EU and the US, do better than anything else is the aggregation of particular interests – and the appeasement of as many of them as can be appeased at any one time.

Hulde voor Garton Ashs analyse.

Advertenties

een reactie

  1. […] Timothy Garton Ashs analyse bracht mij op een ideetje – een heuristische apps om de Europees-Griekse crisis wat beter te begrijpen. Hij introduceerde een soundbite die al de hele ochtend in mijn hoofd zoemt: private winsten, maatschappelijke risico’s. De scheiding van winst en risico ondermijnt z.i. het klassieke liberaal-kapitalisme. Daarin waren tot voor kort immers beide factoren onherroepelijk aan elkaar verbonden – hoe hoger het risico, hoe hoger de winsten (en andersom). In het counteren van de Griekse tragedietrekken Europese bewindspersonen volgens Garton Ashs analyse winst en risico uit elkaar. […]

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: