[Soulfood] Jimmy Page, 13 jaar

Een beetje blues, jazz, boogie woogie, in de mixer en: voila! Je hebt skiffle. Mateloos populair in de jaren dertig in Amerika. Woody  Guthrie probeerde er  arbeiders mee op te voeden. De basis was zwart, maar veel witter dan skiffle wordt de sound niet. Geloof me. Engeland was wat lastiger te overtuigen dan The States, maar ook daar ging men uiteindelijk voor de bijl. Mogelijk dankzij een aardig jochie met een keurige scheiding: Jimmy Page. Op de rariteit van deze week is hij dertien en te gast bij een talentenshow van de BBC . Sindsdien is er veel gebeurd.

Page heeft een geweldige site. Daarop een dagboek met audiofragmenten. Op 17 maart, de datum dat ik dit te schrijven, gaat hij terug naar 1998. Hij neemt met Puff Daddy Come with me op – voor de filmtrack van Godzilla. Rap meets rock, Ruim veertig jaar na zijn optreden voor een talentenshow voor de BBC. Puff Daddy heeft voor zijn Come with me weer het loopje uit Kashmir van Led Zeppelin gepikt. Page kwam er op door zijn gitaar in DADGAD te stemmen – ook wel de Keltische stemming genoemd, vaak gebruikt op citars in het Midden Oosten.

En zo is de wereldreis bijna rond. Page putte als jongen uit de zwarte muziektraditie, zette die met skiffle naar zijn hand en zette met Kashmir zijn reis voort. Die riff kwam in in 1998 bij Puff Daddy terecht die er een ‘nieuw’ nummer meer componeerde. In Davis Guggenheims film It Might Get Loud legt Page aan The Edge (U2) en Jack White (White Stripes) uit hoe dat ging. Het gaat te ver die scene hier nog eens samen te vatten. Maar de meester pakt zijn Danelectro 59 DC Double Cutaway Standard en in no time zitten de drie heren gezamenlijk te jammen.

Openingsscene van die ge-wel-di-ge film (huiswerk, zo u wilt) is al net zo geniaal als de gitaristen die er te gast zijn. Jack White timmert in twee tellen een gitaar in elkaar en jaagt de toekijkende koeien de stuipen op het lijf. Een plank, een cola-flesje, een stukkie staaldraad en een spoeltje met een plug. Op de veranda staat een ouderwetse versterker en aan zijn duim een slide. Soms is rock ’n roll heel weinig gelul en gewoon lekker spelen. Zoals Page toen-ie dertien was. Of White op zijn in-twee-minuten-zelf-gebouwde-gitaar. <<

_

Advertenties

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: